Η λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση έχει αναπτυχθεί εδώ και πολλές δεκαετίες και είναι δύσκολο να εντοπιστεί ένα άτομο ως πρωτοπόρος της προσέγγισης. Ήταν το 1902 ότι ο Georg Kelling από τη Δρέσδη στη Γερμανία πραγματοποίησε λαπαροσκοπική χειρουργική χρησιμοποιώντας σκύλους και το 1910, ο Hans Christian Jacobaeus από τη Σουηδία χρησιμοποίησε την προσέγγιση για να λειτουργήσει σε έναν άνθρωπο.
Τις επόμενες δύο δεκαετίες, η διαδικασία εξευγενίστηκε και διαδόθηκε από πολλούς ανθρώπους. Η εισαγωγή της τηλεοπτικής κάμερας του υπολογιστή ήταν ένα βασικό γεγονός στην ανάπτυξη της λαπαροσκόπησης, καθώς η διαδικασία θα μπορούσε στη συνέχεια να διεξαχθεί κατά την προβολή μιας προβλεπόμενης εικόνας του κοιλιακού περιεχομένου. Εκτός από την παροχή καλύτερης άποψης των εσωτερικών δομών, αυτό επέτρεψε επίσης την ελεύθερη κυκλοφορία των χεριών του χειρουργού, καθιστώντας ευκολότερη την εκτέλεση πιο σύνθετων διαδικασιών. Πριν από την ανάπτυξη της κάμερας, αυτή η προσέγγιση προοριζόταν μόνο για διαγνωστικούς σκοπούς και μερικές απλές χειρουργικές επεμβάσεις σε γυναικολογικές εφαρμογές.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, μια δημοσίευση για τη διαγνωστική λαπαροσκόπηση απελευθερώθηκε από τον Raoul Palmer. Το 1972, ο Henry Clarke κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, δημοσίευσε και κατέγραψε λαπαροσκοπική διαδικασία χρησιμοποιώντας όργανα από την εταιρεία Ven Instrument Company στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης. Ακολούθησε η JC Tarasconi από το Πανεπιστήμιο του Passo Fundo χρησιμοποιώντας τη λαπαροσκόπηση για την εκτομή οργάνων για πρώτη φορά, η οποία αναφέρθηκε στην τρίτη συνάντηση AAGL στην Ατλάντα, που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 1976. Το έργο του δημοσιεύθηκε αργότερα στο περιοδικό της αναπαραγωγικής ιατρικής το 1981, η οποία ήταν η πρώτη φορά που η λαπαροσκοπική χειρουργική εκτομή είχε καταγραφεί στην ιατρική βιβλιογραφία.
Το 1981, ο Kurt Semm από το Πανεπιστήμιο Kiel στη Γερμανία χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τη λαπαροσκόπηση για να αφαιρέσει μια σκωληκοειδίτιδα. Το SEMM καθιέρωσε μερικές από τις τεχνικές που συνέχισαν να γίνονται τυποποιημένες ιατρικές διαδικασίες, όπως η εκσυγχρονισμός των ωοθηκών, η μυομηκτομή για τα ινομυώματα και η λαπαροσκοπική υποβοηθούμενη κολπική υστερεκτομή. Συνέχισε επίσης να αναπτύξει μια εταιρεία ιατρικών οργάνων που ονομάζεται Wisap στο Μόναχο της Γερμανίας, όπου εξακολουθούν να παράγονται πολλά ενδοσκοπικά όργανα υψηλής ποιότητας.
Το 1990, αναπτύχθηκε ο λαπαροσκοπικός κλιπ που θα μπορούσε να προωθήσει αυτόματα είκοσι κλιπ και όχι ένα, εξαλείφοντας έτσι την ανάγκη αντικατάστασης κάθε κλιπ για κάθε εφαρμογή. Ο νέος εφαρμοστής κλιπ αύξησε τη δημοτικότητα της λαπαροσκόπησης ως μέσο αφαίρεσης της χοληδόχου κύστης.