การผ่าตัดผ่านกล้อง

การศึกษาข้อมูล misadventure ที่เกี่ยวข้องกับการผ่าตัดผ่านกล้องแสดงให้เห็นว่าการบาดเจ็บบ่อยที่สุดที่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนคือความเสียหายต่อท่อน้ำดีทั่วไปตามด้วยการเจาะลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่ การบาดเจ็บเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในระหว่างการผ่าตัดถุงน้ำดี

ข้อมูลมีอยู่ในรายงานจากสมาคม บริษัท ประกันภัยแพทย์แห่งอเมริกาซึ่งดึงข้อมูลจาก บริษัท ประกันสุขภาพ 19 แห่ง

การศึกษาล่าสุดนี้วิเคราะห์ข้อมูลจาก 535 รายซึ่งมีการเรียกร้อง 163 ครั้งโดยมีการชำระเงินให้โจทก์รวม 34 ล้านดอลลาร์ การชำระเงินอยู่ระหว่าง $ 1,500 ถึง $ 925,000 โดยเฉลี่ยอยู่ที่ $ 212,350

ความล้มเหลวในการระบุการบาดเจ็บเมื่อเกิดขึ้นเป็นปัจจัยสำคัญในความรุนแรงของผลลัพธ์ ในมากกว่าสองในสามของเหตุการณ์ที่ตรวจสอบการบาดเจ็บจะไม่ถูกระบุจนกว่าจะถึงเวลาหลังจากสิ้นสุดขั้นตอน ในบางกรณีความล่าช้านั้นนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนที่ร้ายแรงเช่นเยื่อบุช่องท้องและการติดเชื้อ การชำระค่าชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้นเฉลี่ย 10% เมื่อไม่ได้รับการยอมรับการบาดเจ็บของผู้ป่วยก่อนที่จะสรุปขั้นตอน

การบาดเจ็บของการผ่าตัดถุงน้ำดีไม่ได้รับการยอมรับก่อนที่จะสิ้นสุดการผ่าตัดใน 83% ของการเรียกร้อง การบาดเจ็บที่ได้รับการยอมรับมีแนวโน้มที่จะเป็นหลอดเลือดในธรรมชาติในขณะที่การบาดเจ็บที่อวัยวะภายในทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนมีแนวโน้มที่จะยังคงไม่รู้จักจนกระทั่งหลังจากสิ้นสุดการผ่าตัด ความยากลำบากในการแสดงภาพโครงสร้างทางกายวิภาคในระหว่างการผ่าตัดผ่านกล้องเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ประเภทนี้

Trocars เป็นอุปกรณ์ที่พบบ่อยที่สุดที่ก่อให้เกิดการบาดเจ็บ มากกว่าหนึ่งในสี่ของการเรียกร้องทั้งหมดที่อ้างถึงการแทรก trocar หลักหรือรองเป็นสาเหตุสำคัญของการบาดเจ็บ คลิปการผ่าตัดเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดเป็นอันดับสองสำหรับการบาดเจ็บ (9%) ตามด้วย Veress Needles (8.2%), อุปกรณ์การกัดกร่อน (5.4%) และวัตถุมีคมเช่นกรรไกรหรือมีดผ่าตัด

อายุเฉลี่ยของผู้ป่วยที่เสียชีวิตจากการบาดเจ็บที่ถูกกล่าวหาคือ 51 ปี การเสียชีวิตโดยทั่วไปเป็นผลมาจากการบาดเจ็บหลายครั้ง การเจาะของลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่ส่งผลให้เกิดการบาดเจ็บที่รุนแรงที่สุดซึ่งอาจเกิดจากความล่าช้าที่ยาวนานระหว่างขั้นตอนการผ่าตัดการค้นพบการบาดเจ็บและการซ่อมแซม

คำแนะนำของรายงานรวมถึงสิ่งต่อไปนี้: ก่อนที่จะดำเนินการขั้นตอนใหม่การฝึกอบรมที่เหมาะสมควรได้รับการดำเนินการ ข้อบ่งชี้สำหรับการใช้การผ่าตัดผ่านกล้องควรได้รับการบันทึกไว้ข้อห้ามที่บันทึกไว้และเหตุผลเฉพาะที่ทำให้เกิดความเสี่ยงมากกว่าที่ระบุไว้ ผู้ป่วยควรได้รับการประเมินสำหรับการบาดเจ็บก่อนที่จะสรุปขั้นตอน; และหากการผ่าตัดกำลังดำเนินการบนพื้นฐานของผู้ป่วยนอกผู้ป่วยหรือผู้ดูแล (หรือทั้งสอง) ควรได้รับการศึกษาเพื่อรับรู้ภาวะแทรกซ้อน