Chirurgia laparoskopowa to procedura stosowana do zbadania wnętrza brzucha, bez większego nacięcia. Procedura jest powszechnie stosowana do diagnozowania i leczenia warunków brzucha i miednicy i jest użytecznym narzędziem w dziedzinie ginekologii, gastroenterologii i urologii.
Laparoskopia jest również znana jako minimalnie inwazyjna lub chirurgia dziurki od klucza. Chirurg używa instrumentu zwanego laparoskopem, który jest cienką rurką z przymocowanym światłem i aparatem, aby zajrzeć do brzucha. Ten laparoskop jest wstawiany do brzucha poprzez niewielkie nacięcie o długości 0,5 do 1,5 cm, a następnie kolejne małe nacięcia wykonuje się, jeśli to konieczne, aby ukierunkować miejsce zainteresowania.
Ta procedura jest preferowana w porównaniu z tradycyjną, otwartą operacją, która wymaga dużego nacięcia, aby otworzyć brzuch i odsłonić struktury w środku. W porównaniu z chirurgią otwartą operacja laparoskopowa wiąże się ze znacznie krótszym czasem powrotu do zdrowia i pobytem w szpitalu, mniejszym krwawieniem i bólem, a mniej blizn po operacji.
Przygotowanie przed operacją
Ta operacja jest zwykle wykonywana w znieczuleniu ogólnym, aby pacjent był nieprzytomny podczas zabiegu. Pacjenci można często wypisywać ze szpitala tego samego dnia co operacja.
Pacjenci proszeni są o nie jedzenie ani nie picie niczego (nawet wody) przez 6 do 12 godzin przed rozpoczęciem operacji. Osoby na rozrzedzanie krwi powinny przestać stosować te leki przez co najmniej kilka dni przed operacją, aby zapobiec nadmiernemu krwawieniu wewnątrzoperacyjnego.
Procedura
Przed operacją brzuch jest oczyszczony i wykonany aseptyczny. Chirurg wykonuje jedno początkowe nacięcie około 0,5 do 1,5 cm w obszarze pępka. Rurkę jest wstawiana przez to nacięcie, co pozwala pompować gaz dwutlenku węgla do brzucha, aby go napompować. Nazywa się to infuflacja i umożliwia lepszą wizualizację zawartości brzucha.
Następnie laparoskop jest wstawiany przez nacięcie, a obrazy są przekazywane do monitora telewizyjnego, aby poprowadzić dalsze decyzje dotyczące postępu i które instrumenty chirurgiczne są wymagane. W razie potrzeby wykonuje się więcej nacięć w celu wstawienia instrumentów i wykonywania operacji. Po zakończeniu procedury dwutlenek węgla jest wypuszczony z brzucha, a nacięcia są zamknięte za pomocą ściegów lub klipsów.
Gdy pacjent zostanie obudzony z znieczulenia, mogą czuć się senne i zdezorientowane. W większości przypadków wypis szpitala jest możliwy tego samego dnia lub następnego dnia. Jednak ktoś może potrzebować odjechać pacjenta do domu. Pacjenci zwykle wracają do zdrowia w ciągu dwóch tygodni od operacji.