Laparoskopik cerrahi, prosedürün azaltılmış kanama, artan iyileşme süresi ve daha kısa hastanede kalış gibi açık cerrahi üzerinde sunduğu avantajlar nedeniyle geleneksel açık cerrahi tercih ederek yaygın olarak kullanılmaktadır. Bununla birlikte, laparoskopi hala bir dizi riskle ilişkilidir ve bunlardan bazıları aşağıda açıklanmaktadır.
Laparoskopik cerrahi ile ilişkili ana risklerden biri, trokar yerleşimi sonucunda yaralanmadır. Trocar, ameliyatın başlangıcında karnına yerleştirilen cihazdır, böylece operasyonel bölgeye erişmek için diğer aletler geçebilir. Olabilecek yaralanmalara örnekler arasında abdominal duvar hematomu, büyük bağırsak penetrasyonu, kan damarı penetrasyonu ve göbek yarası enfeksiyonu bulunur. Vasküler yaralanma, yaşamı tehdit eden kanamaya ve bağırsak hasarının peritonite yol açabileceğine neden olabilir. Karın cerrahisi öyküsü olanlar arasında bu tür yaralanmalar riski daha yüksektir.
Ameliyat sırasında kullanılan elektrotlar akımı çevreleyen dokuya sızdırabilir ve elektrik yanıklarına neden olabilir. Bu yanıklar delikli organlara ve peritonite yol açabilir. Bunun gerçekleşmesini önlemek için aktif elektrot izleme kullanılmalıdır.
Ameliyat sırasında soğuk, kuru gazların inflasyonu, bu riski azaltmak için hipotermi riskini artırabilir ve cerrahi nemlendirme tedavisi uygulanmalıdır.
Ameliyat sırasında abdominal boşluktan çıkarılan karbondioksitin tamamı çıkarılmaz. Bu gaz, diyafram ve frenik sinire basınç vererek bir cep oluşturabilir ve karın içinde yükselebilir. Bu, omuzlarda, özellikle apendektomi yapıldığında sağ omuzda ağrıya yol açabilir. Nefes almak da ağrılı olabilir. Bununla birlikte, ağrı geçicidir ve karbondioksit vücut dokuları tarafından emildiği ve solunum yoluyla atıldığı için azalır.
Karın içinde hava veya gaz varlığı, bunun yerine pulmoner bozukluğu olan ve açık ameliyat olan hastalar tarafından tolere edilemeyebilir.
Pıhtılaşma bozuklukları laparoskopik cerrahi ile kontrendikasyon olarak kabul edilir.