Οι ερευνητές ανέλυσαν 834 ανοιχτά και 862 λαπαροσκοπικές χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν σε 14 ιατρικά κέντρα VA μεταξύ 1999 και 2001 για την επιδιόρθωση της βουβωνικής ή της βουβωνικής χώρας, της Hernias, του πιο συνηθισμένου τύπου.
Σε δύο χρόνια παρακολούθησης, η λαπαροσκοπική ομάδα είχε ποσοστό υποτροπής 10 % και ποσοστό επιπλοκών 39 %, σε σύγκριση με περίπου 5 % και 33 % για την ομάδα ανοικτής χειρουργικής. Οι λαπαροσκοπικοί ασθενείς ήταν πιο δραστήριοι και είχαν λιγότερο πόνο στις δύο εβδομάδες μετά τη λειτουργία, αλλά αυτοί οι παράγοντες ισοπεδώθηκαν για τις δύο ομάδες εντός τριών μηνών.
[Με βάση αυτά τα ευρήματα, θα συνιστούσαμε στους άνδρες με κήλη που ποτέ δεν έχει επισκευαστεί πριν πρέπει να υποβληθεί σε ανοιχτή επισκευή ", δήλωσε ο ηγέτης της μελέτης Leigh Neumayer, MD, του ιατρικού κέντρου της Salt Lake City και του Πανεπιστημίου της Γιούτα.
Η λαπαροσκοπική χειρουργική χρησιμοποιεί σωλήνες μολύβδου-λεπτούς σωλήνες που είναι εξοπλισμένοι με εργαλεία κοπής και μικροσκοπικές κάμερες που επιτρέπουν στον χειρουργό να δει μέσα στην κοιλιά ή τη λεκάνη. Η διαδικασία χρησιμοποιεί μερικές μικροσκοπικές περικοπές. Η ανοικτή χειρουργική επέμβαση απαιτεί μία μόνο τομή περίπου τριών ίντσες. Η λαπαροσκόπηση είναι μια πιο περίπλοκη διαδικασία, αλλά συνδέεται με λιγότερο πόνο και ταχύτερη ανάκαμψη για τους ασθενείς.
Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως για την επισκευή της χοληδόχου κύστης και κάποιες άλλες λειτουργίες. Αλλά δεν έχει γίνει η συντριπτική διαδικασία επιλογής για την κήλη. [Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η επισκευή της Hernia είναι μια κοινή διαδικασία με εξαιρετικά αποτελέσματα που έχουν ήδη γίνει σε εξωτερική βάση χωρίς πολλές επιπλοκές ", δήλωσε ο Neumayer.
Στη μελέτη, η εμπειρία των χειρουργών είχε μεγαλύτερη σημασία όταν ήρθε στη λαπαροσκόπηση.
Για τους 20 χειρουργούς της μελέτης που ανέφεραν ότι έχουν κάνει περισσότερες από 250 λαπαροσκοπικές επισκευές, το ποσοστό επανεμφάνισης ήταν κάτω από 5 τοις εκατό-παρόμοια με το ποσοστό για ανοικτές επισκευές. Ωστόσο, ο αριθμός ήταν σταθερά πάνω από 10 τοις εκατό για τους 58 λαπαροσκοπικούς χειρουργούς που ανέφεραν λιγότερη εμπειρία με τη διαδικασία. Η ανοικτή χειρουργική επέμβαση ήταν πολύ λιγότερο εξαρτώμενη από την εμπειρία.
Με βάση αυτό το εύρημα, ο Neumayer δήλωσε ότι οι ασθενείς που αναζητούν λαπαροσκοπική επισκευή θα μπορούσαν να είναι καλά συμβουλευμένοι να επισκεφθούν ένα εξειδικευμένο κέντρο κήλης που στελεχώθηκαν από χειρουργούς που έχουν εμπειρία πολύ στην τεχνική.
Περίπου 700.000 Αμερικανοί κάθε χρόνο υποβάλλονται σε επισκευή μιας βουβωνικής κήλης, καθιστώντας την μία από τις πιο συνηθισμένες χειρουργικές επεμβάσεις. Στο σύστημα υγείας της VA, το μεγαλύτερο έθνος, περίπου 10.000 επισκευές κήλης εκτελούνται κάθε χρόνο.
Οι βουβωνικές κήλες εμφανίζονται όταν ένας βρόχος του έντερο σπρώχνει μέσα από το κοιλιακό τοίχωμα και προς τα κάτω στο βουβωνικό κανάλι στη βουβωνική χώρα, είτε λόγω εγγενούς αδυναμίας ή υπερβολικής πίεσης. Το αποτέλεσμα είναι μια διόγκωση που είναι συνήθως ανώδυνη στα αρχικά του στάδια, αλλά αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει πόνο και επιπλοκές αργότερα. Οι άνδρες είναι δέκα φορές πιο πιθανό από τις γυναίκες να έχουν την κατάσταση.
Με ανοικτή ή λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση, οι γιατροί σήμερα χρησιμοποιούν ένα πλαστικό [πλέγμα χωρίς τάση αντί για ράμματα για να διορθώσουν το κοιλιακό τοίχωμα.
Η Laparascopy επιτρέπει επίσης στον χειρουργό να ελέγξει για την κήλες σε άλλα μέρη της κοιλιάς. Αλλά η διαδικασία, σε αντίθεση με την ανοικτή χειρουργική επέμβαση, απαιτεί γενική αναισθησία και συνεπώς φέρει μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Με κάθε μέθοδο, οι περισσότεροι ασθενείς πηγαίνουν στο σπίτι μετά από λίγες ώρες.
Η μελέτη του Neumayer υποστηρίχθηκε από το πρόγραμμα συνεργατικών μελετών της VA. Οι συνεργάτες της περιλάμβαναν την Anita Giobbie-Hurder, MS, του Hines (Ill.) Va. Olga Jonasson, MD, του Πανεπιστημίου του Ιλινόις. Robert Fitzgibbons Jr., MD, Πανεπιστήμιο Creighton. Dorothy Dunlop, PhD και James Gibbs, PhD, Πανεπιστήμιο Northwestern. Domenic Reda, PhD. Hines VA; και ο William Henderson, PhD, πρώην με την VA και τώρα με το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο.